Media
Cycloonpark Borculo

De stilte van een oorlogsveteraan

De gedachten de Borculose oorlogsveteraan Wim Kerperien gaan vanavond tijdens de twee minuten stilte terug naar twee oorlogen.
Ik vind dat echt heel belangrijk", zegt Kerperien over de dodenherdenking. "Ook al omdat de mensen die gevochten hebben en daarbij zijn omgekomen niet in de vergetelheid raken.”

Morgen (zie hieronder) in de Achterhoekse editie van deze krant de opluchting van Kerperien over het behoud van het Indiemonument op dezelfde plek.


Artikel uit De Tubantia van 04-05-2011



Veteranen herdenken op eigen wijze


LOCHEM/BORCULO - Op tal van plekken in de regio, in Lochem, Ruurlo en Borculo, maar ook in de kleinere dorpen, zijn gisteravond weer de gebruikelijke 4 mei-herdenkingen geweest.

Drie Borculose veteranen eerden op hun eigen wijze de slachtoffers van oorlog en politionele acties. De stille tocht, waarin honderden Borculoërs zich gisteravond vanaf de RK kerk naar de begraafplaats aan de Deugenweerd begaven werd door de 82-jarige Indië-veteraan Wim Kerperien (midden bij het drietal rechts op de foto) en mede-veteranen Arie van der Berg (rechts) en Gerrit Kolkman gadegeslagen. Vanuit het Cycloonpark, staande naast het Indië-monument. Borculoër Wim Kerperien denkt op 4 mei zeker niet alleen aan de Tweede Wereldoorlog. Het kan natuurlijk ook niet anders of bij Kerperien komen deze avond ook de beelden van zijn tijd in Nederlands voormalige kolonie weer op het netvlies. "Maar ik denk natuurlijk ook aan de Tweede Wereldoorlog. Toen ik als tiener zag, hoe de Joden in Borculo werden opgepakt. Het buitensporig geweld waarmee dit gebeurde, dat heeft destijds diepe indruk op me gemaakt." De plechtigheid op de begraafplaats en de herdenkingsdienst in de St. Joriskerk woonde hij niet persoonlijk bij. "Rugklachten", is de eenvoudige verklaring van Kerperien.

Artikel uit de Stentor van 05-05-2011


Monument Cycloonpark blijft staan

Het Indië-monument in Borculo blijft staan waar het staat. Centraal in het Cycloonpark dus.

B en W besloten onlangs om in het kader van herinrichting van wijk De Koppel het monument naar een uithoek van het park te verplaatsen. Dit tot groot ongenoegen van de belangenhebbenden van het herdenkingsmonument. Wethouder Jan Markink ging twee weken geleden in gesprek met de beeldhouwer van het monument, nabestaanden en belangengroepen als Platform Veteranen Berkelland en de Stichting voor Cultuur, Sport en Spel. „We hebben unaniem ons standpunt duidelijk gemaakt”, vertelt Jan Ribbers van de stichting. Volgens Ribbers hoort het beeld centraal in het park te staan. „Het is zo bedoeld”, zegt hij. „Door de positie van het monument en de sokkels kijkt het beeld op het hart van de kerk uit.” De wethouder was overtuigd door het betoog van de belangengroepen, zegt hij. B en W vinden nu dat het monument voor de in Indië gesneuvelde Borculose soldaten moet blijven waar het staat. Dit betekent voor de waterpartij, die aanvankelijk op de plek van het monument stond gepland, dat er naar een oplossing moet worden gezocht. In de nieuwste schetsen van projectbureau Anacon Infra is daarvoor een plekje ingericht achter het monument.

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 07-04-2011


Monument Cycloonpark 'niet per se' verplaatst

Het Indië-monument in het Borculose Cycloonpark hoeft niet per definitie van plek te veranderen.
Dat zeggen wethouders Jan Markink en Leo Scharenborg van Berkelland.

Uit ontwerpschetsen van projectbureau Anacon Infra, in opdracht van de gemeente, bleek onlangs dat het monument naar twee uithoeken van het park zou kunnen worden verplaatst. Tot ontsteltenis van initiatiefnemers en betrokkenen als Indië-veteraan Wim Kerperien, Platform Veteranen Berkelland en Stichting Sport en Spel. „We moeten respectvol met het monument omgaan”, zegt Jan Markink. „Daarom gaan we met alle belanghebbenden in gesprek over de positie van het monument.” De gemeente wil op de huidige plek van het monument graag een waterpartij aanleggen. Na overleg met belanghebbenden moet blijken wat er dan met het monument gebeurt. „De positie ligt niet vast. Het kan overal komen, niet alleen op de twee aangewezen plekken uit de ontwerpschets”, aldus Leo Scharenborg. Van verplaatsing hoeft bovendien geen sprake te zijn. „Nee, het monument hoeft niet per se van zijn plek. Dat moet blijken na het overleg.”

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 03-03-2011


Veteranen ontevreden over verplaatsen oorlogsmonument

Het Indië-monument in het Cycloonpark in Borculo,
nu nog in het midden.

De leden van het Platform Veteranen Berkelland zijn ongerust. In de herindeling van het Cycloonpark in Borculo is de gemeente van plan het herdenkingsmonument voor de in Indië gesneuvelde Borculose soldaten te verplaatsen.

Nu nog heeft het Indië-monument een plekje centraal in het Borculose Cycloonpark. Maar waarschijnlijk niet lang meer. In het herstructureringsproject van De Koppel wordt ook het park onder handen genomen. Op de plek waar nu het herdenkingsmonument staat komt een vijver. Het beeld moet daarvoor wijken naar één van de uithoeken van het park, zo blijkt uit de ontwerpschetsen die het projectbureau Anacon Infra in opdracht van de gemeente heeft gemaakt. De bij het monument betrokken partijen zien niets in zo’n plek. Ze werden pas benaderd over de verplaatsing toen de ontwerpschetsen klaar waren. Voorzitter Mans Koster van het Platform Veteranen Berkelland is niet blij met de beoogde verplaatsing van het Indië-monument, dat op 27 december 2004 een plek in het Cycloonpark kreeg. Het herdenkingsmonument is een initiatief van Indië-veteraan Wim Kerperien. In samenwerking met het Platform Veteranen Berkelland, het Oranjecomite, Stichting Sport en Spel en de buurtvereniging Prins Hendrikstraat werd het beeld ruim zes jaar geleden geplaatst en "bewaakt". Koster verzamelde zo’n dertig handtekeningen van veteranen die het beeld liever niet van zijn centrale plek zien verdwijnen. „We worden naar een hoekje van het terrein gezet”, zegt Koster. „En dat willen wij niet.” Het nieuws over het verplaatsen van het Indië-monument bereikte ook fractieleider Joke Pot van Gemeentebelangen. Ze heeft schriftelijke vragen ingediend over de situatie in het Cycloonpark. „Ik werd aangesproken door het Oranjecomité over de plannen in het park. Ze hadden er zelf verder niets over gehoord”, zegt Pot. „Het kan natuurlijk niet zo zijn dat betrokken partijen en nabestaanden niet op de hoogte worden gehouden over wat er met het monument te gebeuren staat. Het is vreemd dat aan die mensen voorbij wordt gegaan.” Mans Koster zegt overigens bezwaar te hebben tegen de twee voorgestelde nieuwe locaties van het monument. „In de ene hoek staat een elektriciteitskast. Bovendien staat dat stukje grasveld voortdurend onder water.” De andere mogelijkheid, de tegenovergestelde hoek van het park, is volgens Koster ook niet afdoende vanwege de geplande hoogbouw in De Koppel. „Het mooie van de huidige plek is dat het centraal in het park is. Bovendien is er vanaf die plek een vrij zicht op de kerktoren. Daar is over nagedacht. Wij vinden daarom ook dat het moet blijven waar het nu staat.”

Een bewerkte versie van de ontwerpschetsen voor de verplaatsing van het Indië-monument. Er zijn twee mogelijkheden: aan de zuidkant (hoek Prinses Marijkestraat/Burgemeester Bloemersstraat) of de noordkant (tegen de nieuwe hoogbouw in De Koppel aan). In het midden van het park, waar het monument nu staat, verrijst een vijver.


Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 25-02-2011


Braat geweld.
Ze hadden nog een heel leven voor zich, deze magnolia’s in het Cycloonpark in Borculo. Onbekenden maakten er afgelopen weekeinde een einde aan: met bruut geweld braken ze de kronen van twee van de drie jonge bomen af. Die zijn pas in november vorig jaar geplant en stonden symbool voor het papier dat bij de gemeente Berkelland bespaard werd door minder stukken uit te printen.

De buurt, die gehecht ia aan het kleine maar fijne park voor de deur, ergert zich rot. Niemand heeft iets gehoord of gezien. Dat verbaast voorzitter Jan Waanders buurtvereniging Prins Hendrikstraat nog het meest. We houden met de buren alles in de gaten en daardoor hebben we hier eigenlijk geen overlast. “Waanders hoopt dat het niet ‘jaren’ duurt voordat de boompjes vervangen worden.

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 07-04-2008


'Papierboom' krijgt windvaste plek in Borculo's Cycloonpark
Minder gemeentelijke stukken uitprinten scheelt papier en dus bomen.

De bespaarde bomen - volgens een rekenmodel 'ruim acht' - mogen van de gemeenteraad wel echt in Berkelland staan. Met gevoel voor symboliek is gekozen voor acht magnolia's: de boom die in de achttiende eeuw in Europa werd geïntroduceerd omdat hij snel goed was om papier van te maken... De raadsleden Marianne van Mechelen, Mans Koster en Henk van der Veen (vlnr) zetten gisteren de eerste magnolia goed vast. Hij staat namelijk in het Borculose Cycloonpark. ( foto Jan Houwers )

Artikel uit De Stentor van 12-11-2008


Vrees ruim baan kappen

Gemeente moet zich politiek verantwoorden voor illegale kap.

Met alleen het publiekelijk aantrekken van het boetekleed, ook al trok hij er drie over elkaar aan, redt wethouder Dennis Meijerink het niet. Hij zal zich ook politiek moeten verantwoorden voor de illegale kap van drie monumentale beuken aan de Barchemseweg in Borculo. De gemeente Berkelland heeft met die actie het idee aangewakkerd dat bomen voortaan vogelvrij zijn, vindt GroenLinks (GL). Die partij heeft daarom via haar commissielid Paul Knuvers B en W alvast schriftelijk om opheldering gevraagd.

De gemeente ging vorige week over tot het neerhalen van de drie beeldbepalende beuken, zonder dat zijn zichzelf daarvoor een kapvergunning had gegeven. Daar kwam nog eens bij dat de bomen niet eens eigendom van Berkelland waren. De provincie Gelderland heeft de grond waarop de bomen staan in bezit en boer H. Leuverink had het vruchtgebruik. In het nabijgelegen Cycloonpark kapten medewerkers van de gemeente ook nog eens illegaal een esdoorn. Volgens de gemeente waren de bomen ziek, maar dat wordt bestreden door de Bomenstichting.

Meijerink bekende direct openlijk schuld en beloofde dat de gevallen bomen ruimschoots gecompenseerd zou worden. Maar daarmee is voor GroenLinks de kous niet af. De gemeente heeft onlangs een nieuw bomenbeleid en -verordening vastgesteld, waarbij de mogelijkheden om zonder vergunning bomen te kappen zijn verruimd. Dat zou al het beeld kunnen scheppen dat iedereen in Berkelland kan doen met een boom wat hij of zij wil, vreest de GL-fractie. Zij vindt het dan ook 'erg triest' dat door de actie van de gemeente nu een 'vrije jongens mentaliteit' zou kunnen blijven hangen.

De partij wil daarom van B en W weten of al een analyse is gemaakt van hoe het zover kon komen dat de gemeente de bomen illegaal heeft gekapt. Bovendien moet het college duidelijk maken wie heeft bepaald dat de bomen ziek waren en of ze dat ook werkelijk waren, of de wethouder wist van het onderzoek daarna en dient B en W aan te geven welke maatregelen zijn genomen om herhaling te voorkomen.

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 11-02-2008

Berkelland kapt illegaal

De gemeente Berkelland heeft zonder kapvergunning drie monumentale, beeldbepalende beuken gekapt aan de Barchemseweg in Borculo. Bovendien bleek de gemeente helemaal geen eigenaar te zijn van de bomen, die tachtig tot honderd jaar oud zijn.

Ook kapten medewerkers van de gemeente illegaal een esdoorn in het nabijgelegen cycloonpark.

"Dit had niet mogen gebeuren", trekt verantwoordelijk wethouder wethouder D. Meijerink het boetekleed aan. " Ik draai er niet omheen; we hebben een fout gemaakt." Meijerink heeft inmiddels zijn excuses aangeboden aan de provincie Gelderland, die eigenaar is van de grond, en boer H. Leuverink, die recht heeft op het vruchtgebruik van de bomen. Leuverink laat het er niet bij zitten. Hij heeft vanmiddag een afspraak bij de politie om aangifte te doen van de illegale kap door de gemeente Berkelland. Ook wil hij een schadeclaim indienen. Volgens wethouder Meijerink waren de beuken ziek. "Ze moesten uit oogpunt van verkeersveiligheid worden gekapt." Maar R. Nijman van de Bomenstichting constateert bij inspectie van de gekapte beuken dat deze kerngezond zijn. "Dit lijkt nergens op. Dit is gewoon vernieling."

Fractievoorzitter J. Pot van Gemeentenbelangen gaat de zaak aankaarten in de gemeenteraad. De provincie Gelderland overweegt om Berkelland strafrechtelijk te laten vervolgen wegens overtreding van de Boswet.


Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 08-02-2008


Eerbetoon aan Maurits Kossink

Familieleden van Maurits speelden gisteravond in een orkest.

Maurits Kossink uit Gelselaar is één van de 33 leden van het Fanfareorkest van de Koninklijke Landmacht die op 15 juli 1996 om het leven kwamen bij de Herculesramp in Eindhoven. Op vrijdag 27 april 2007 wordt in het Cycloonpark in Borculo een plaquette onthuld om Maurist te gedenken. Het is een initiatief van de Stichting voor Cultuur Sport en Spel in Borculo. Hans Ploegmakers en Ron Geurts - twee van de zeven militairen die het vliegongeluk overleefden- vinden het vanzelfsprekend dat ze hier aanwezig zijn. "Maurits was een levensgenieter. Maar je kon ook van hem op aan. Het was een echte vriend. Ook door het gezamenlijk muziek maken." Beiden hebben nog geregeld contact met de familie Kossink. "We hebben elkaar door de jaren heen gesteund. Spreken uiteraard veel over de ellende van de ramp. Maar we halen ook nog steeds de leuke herinneringen aan Maurits op. En als het feest is in Gelselaar zijn we er ook", vertelt Ron Geurts uit Arnhem. Hij heeft inmiddels werk gevonden als marketingmedewerker van de Koninklijke Luchtmachtkapel. "Ik heb het goed naar mijn zin." Natuurlijk willen hij en Hans ook meespelen in het orkest dat speciaal voor deze avond is samengesteld. Maurtis' zus Mirjam, zijn broer Willem en vader Wim zijn ook van de partij. "Muziek speelt bij de verwerking van Maurits dood een belangrijke rol, voor hen 'I do it for you', spelen ze aan het begin van de bijeenkomst. Met een rood-wit-blauw lint trekken Hans Ploegmakers en Ron Geurts het groene doek van de sokkel. 'Jouw naam blijft in ons hart, in de muziek, in onze stilte', staat erop. Gerrie Houdijk blaast de last post. Ook hij is de vader van één van de slachtoffers van de vliegramp. Tijdens de twee minuten stilte die volgt, klinkt in het park alleen het gezang van vogels.

Hierna speelt het gelegenheidsorkest 'Some where' uit de Westide Story. Burgemeester Hein Bloemen herdenkt Maurits onder andere met een gedicht. Wim Kerperien stelt namens de Oud-Indiëgangers in Borculo vast dat de plaquette van Maurits terecht een plek heeft gekregen op dezelfde sokkel waar op ook de Borculoërs die in Indie sneuvelden, worden geëerd. Die staat vlakbij het beeld Vrede, Veiligheid en Vrijheid.

"Dit monument is voor al die militairen die hun leven hebben gelaten voor de vrede", zo stelt hij. Kerperien haalt aan dat Maurits Kossink het leven heeft verloren na een zogenoemde 'goodwillconcerten' voor de Italianen die de nodige overlast ondervonden van de militaire vliegtuigen die op en neer het oorlogsgebied in Bosnië vlogen. Is het nodig elf jaar na de dood van zoon en broer te herdenken? Worden oude wonden opengetrokken? "Nee, die wonden zitten er nog. En dat blijft', zegt Wim Kossink. Hij wijst op de risico's die Nederlandse militairen nu lopen tijdens oorlogsmissies. "Onze gedachten gaan op deze avond ook uit naar de Nederlandse militair die vorig week in Afghanistan het leven verloor." Zijn vrouw Dinie leest een gedicht voor om haar zoon te gedenken. Zij zet een kaars bij de plaquette. Anderen volgen. Ter afsluiting klinkt de 'Hymne of Friendship. "De tuba Wim Kossink schittert in de ondergaande zon.

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 28-04-2007


Plaquette voor Maurits
Tijdens een plechtigheid in het Cycloonpark in Borculo is gisteravond een plaquette onthuld om Maurits Kossink uit Gelselaar te herdenken. Hij kwam op 15 juli 1996 om het leven bijeen crash met een militair vliegtuig in Eindhoven. Hij was lid van het Fanfarekorps van de Koninklijke Landmacht. Twee over¬levenden van de ramp en familieleden Maurits speelden gisteravond muziek ter ere van hem.
 

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 28-04-2007


Fontein en zitbank als dank voor promotie Berkel

In de Berkel is gisteravond een fontein in gebruik genomen. Het is een geschenk van onder meer bedrijven. Het is een initiatief van de Stichting voor Cultuur Sport en Spel in Borculo .
De Berkel heeft het afgelopen jaar veel aandacht gekregen door het televisieprogramma over de verkiezing van 'Het mooiste plekje van Nederland'. "We hebben weliswaar niet de eerste prijs gewonnen, die ging naar Schiermonnikoog, maar door de promotie van de Berkel en Borculo, komen er wel meer toeristen", stelt Marja Schulenberg, secretaris van de Stichting voor Cultuur, Sport en Spel in Borculo.

De stichting, die voor de gemeentelijke herindeling tot de Kunstcommissie Borculo behoorde, nam het initiatief om mee te doen aan het tv-programma van de NCRV. Als waardering voor inzet van de stichting tijdens de promotiecampagne hebben onder andere Borculose ondernemers en ProWonen geld gegeven voor een zitbank. Die is gisteravond in het Cycloonpark officieel onthuld. "Bezoekers van ons vestingstadje maar ook de Borculoërs zelf kunnen zo op hun gemak genieten van het mooiste plekje van Borculo", stelt Marja Schulenberg. Ook zijn gisteravond de twee banken officieel aan de gemeente overgedragen die de firma J&W Services uit Borculo heeft geschonken. Ze staan bij het beeld Vrede, Vrijheid en Veiligheid. Dit herinnert aan de Oud-Indiëgangers en andere Nederlandse militairen die hun leven in diensttijd hebben verloren. Marja Schulenberg is extra verheugd, omdat er van de gift voor de zitbank voldoende geld is overgebleven voor het plaatsen van een fontein in de molenkolk van de Berkel. Ook die is gisteravond officieel in gebruik genomen. Schulenberg: "Het is fantastisch dat we de fontein op zo'n mooie, warme avond in april in bedrijf kunnen nemen." De waterstralen die 's avonds worden verlicht, hebben een reikwijdte van acht meter. Een broedend waterhoentje had er gisteravond net geen hinder van.

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 28-04-2007


‘Een plek om je verdriet te verwerken’

‘Vrede, Veiligheid en Vrijheid’. Woorden die onlosmakelijk met elkaar verbonden zouden moeten zijn. Maar dat is nog niet het geval in een wereld waar deze fundamentele waarden telkens worden geschonden.
Oud-gedeputeerde Nico Gerzee, tevens Borculo’s laatste burgemeester, onthulde gisteren in het geheel gerenoveerde Cycloonpark tijdens een met 250 belangstellenden uitermate drukbezochte plechtigheid, het kunstwerk van de drie V’s, een schepping van de Diepenheimer Hennie Zandjans.

Gerzee deed dat samen met oud-Indiëganger Wim Kerperien en dat was niet zonder reden.
Tegelijk met het kunstwerk werd ook een plaquette onthuld, die alle Borculose dienstplichtigen eert die in het vroegere Nederlands-Indië bij de twee politionele acties tussen 1945 en 1950 strijd hebben geleverd.
Op de plaquette staan de namen vermeld van de Borculoërs Cees de Haas, Derk Havikhorst, Gerrit Janssen, Anton Kreunen en Harrie te Wierike. Van ongeveer zeventig man uit de Berkelstad die naar het overzeese gebiedsdeel werden uitgezonden, liet dit kwintet het leven. Velen van hen waren gisteren in het park aanwezig. Een aantal kan of wil nog steeds niet praten over een periode, die volgens Kerperien na veel strijd, bloed, zweet en tranen eindigde.
Aanvankelijk was slechts sprake van een oorlogsmonument in het park, dat zelf een herinnering vormt aan de stormramp van 1925. De gemeente wilde echter meer. Namelijk een plek voor bezinning en herdenking in Borculo. Een eerbetoon ook aan diegenen die soms ver van huis, in vredesmissies, in het kader van ontwikkelingshulp en bij de opbouw van de democratie in andere landen, zich inzetten. Volgens de burgemeester is het goed om ook in Borculo een plek te hebben om je verdriet te verwerken en je te kunnen bezinnen. ‘Een beschaafde samenleving heeft behoefte aan zo’n plek.’ Hij bracht een relatie aan tussen het initiatief van Kerperien en de wens van de Borculose gemeenschap om meer kunst in de Berkelstad te brengen. Dat leidde tot de opdracht aan Zandjans, terwijl de gemeente zelf in korte tijd het park toegankelijker maakte door er paden in aan te leggen. Rest nog de inmiddels veelbesproken muziekkoepel die straks een plek in het Cycloonpark moet krijgen.

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 28-12-2004


Gerzee onthult drie V’s

Oud - gedeputeerde Nico Gerzee en Borculo’s laatste burgemeester, onthulde gisteren in het geheel gerenoveerde Cycloonpark tijdens een met 250 belangstellenden uitermate drukbezochte plechtigheid, het kunstwerk van de drie V’s die model hebben gestaan voor de schepping van de Diepenheimer Hennie Zandjans.
Gerzee deed dat samen met oud-Indiëganger Wim Kerperien en dat was niet zonder reden.
Tegelijk met het kunstwerk werd ook de plaquette onthuld, die eer doet aan alle Borculose dienstplichtigen die in het vroegere Nederlands Indië bij de twee politionele acties tussen 1945 en 1950 strijd hebben geleverd.

Op de plaquette staan de namen vermeld van de Borculoërs Cees de Haas, Derk Havikhorst, Gerrit Janssen, Anton Kreunen en Harrie te Wierike. Dit kwintet liet het leven van de ongeveer zeventig man uit de Berkelstad die naar het overzeese gebiedsdeel werden uitgezonden.Velen van de overlevenden waren ook gisteren in het park aanwezig. Een aantal kan of wil nog steeds niet praten over een periode, die volgens Kerperien na veel strijd, bloed, zweet en tranen eindigde.

Aanvankelijk was slechts sprake van een oorlogsmonument in het park, dat zelf een herinnering vormt aan de stormramp van 1925. De gemeente wilde echter meer. Namelijk een plek voor bezinning en herdenking in Borculo. Een eerbetoon ook aan diegenen, die soms ver van huis, in vredesmissies, in het kader van ontwikkelingshulp en bij de opbouw van de democratie in andere landen, zich inzetten. Volgens de burgemeester is het goed om ook in Borculo een plek te hebben om je verdriet te verwerken en je te kunnen bezinnen. ‘Een beschaafde samenleving heeft behoefte aan zo’n plek.’ Hij bracht een relatie aan tussen het initiatief van Kerperien en de wens van de Borculose gemeenschap om meer kunst in de Berkelstad te brengen. Dat leidde tot de opdracht aan Zandjans, terwijl de gemeente zelf in korte tijd het park toegankelijker maakte door er paden in aan te leggen. Rest nog de inmiddels veelbesproken muziekkoepel die straks een plek in het Cycloonpark moet krijgen.

Er bestond veel belangstelling voor de onthulling het kunstwerk van de drie V’s.

Artikel uit De Stentor van 28 december 200
4


Beeld in park onthuld

Onder grote belangstelling is maandag in het cycloonpark in Borculo een beeld van Hanny Zandjans uit Diepenheim onthuld. Met de plaatsing en onthulling van het monument is een lang gekoesterde wens van de in Borculo woonachtige Oud-Indië-veteranen in vervulling gegaan.
(Foto: Jan Houwers)

Het beerld draagt de titel "Vrijheidsstrijder". Het kunstwerk is driehoekig van vorm en symboliseert de vetraan van toen, nu en in de toekomst. Zandjans is bij het maken van het gekozen ontwerp geinspireerd geraakt door V-vorm die hernbaar aanwezig is in het Nationaal Indië-monument in Roermond.
De tot uitdrukking gebrachte "V" staat voor vertrouwen, vrede, veiligheid en vrijheid. In de recte nabijheid van het beeld is een plaquette geplaatst die is voorzien van het Indië-symbool en namen van de vijf in het voormalige Nederlands-Indië gesneuvelde Borculoers: Cees de Haas, gerrit Janssen, Derk Havikhorst, Anton Kreunen en Harry te Wierike. de omgeving van het kunstwerk en herdenkingsplaquette wordt aangepast zodat het een openbaar toegankelijk plek voor rust en bezinning in brede zin wordt.

Artikel uit de Huis aan Huis kranten van 29 december 2004


Onthulling kunstwerk

In het Cycloonpark aan de Burgemeester Bloemersstraat in Borculo wordt maandag om half drie een kunstwerk onthuld.

Het bronzen kunstwerk, vervaardigd door de Diepenheimse beeldhouwer Henny Zandjans, heeft een V-vorm. De V’s staan voor vrede, veiligheid en vrijheid. Verder is een plaquette bevestigd met de namen van vijf slachtoffers die hun leven lieten in voormalig Nederlands-Indië. Het kunstwerk en de aanpassing van de omgeving zijn tot stand gekomen op initiatief van de Oud-Indiëgangers, de Stichting voor Cultuur, Sport en Spel, de gemeente Borculo en de gemeentelijke kunstcommissie.

Artikel uit De Stentor van 24-12-2004


Kunst in Cycloonpark

In het Cycloonpark aan de Burgemeester Bloemersstraat in Borculo wordt maandag om half drie een kunstwerk onthuld.
Het bronzen kunstwerk, vervaardigd door de Diepenheimse beeldhouwer Henny Zandjans, heeft een V-vorm. De V’s staan voor Vrede, Veiligheid en Vrijheid. Het beeld wordt geplaatst op een plateau in ruitvorm. Verder is een plaquette bevestigd met de namen van vijf slachtoffers die hun leven lieten in het voormalig Nederlands-Indië.
Het kunstwerk en de aanpassing van de omgeving zijn tot stand gekomen op initiatief van de Oud-Indiëgangers, de Stichting voor Cultuur, Sport en Spel, de gemeente Borculo en de gemeentelijke Kunstcommissie.

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 23-12-2004

Koepel kan toch in het park

Borculo krijgt waarschijnlijk toch een muziekkoepel in het Cycloonpark aan de Burgemeester Bloemersstraat. Aanvankelijk waren burgemeester en wethouder tegen het plan van de Borculoërs B. Siebers en H. Konijnenberg. Die mening heeft het college nu bijgesteld.
Het college vond eerst dat de muziekkoepel en het nieuwe kunstwerk dat 27 december officieel wordt onthuld, het park niet gezamenlijk zouden kunnen opsieren. Zoals bekend komt er naast het kunstwerk van de Diepenheimer Henny Zandjans een herdenkingsplaquette ter nagedachtenis aan de vijf Borculoërs die omkwamen tijdens politionele acties in voormalig Nederlands-Indië.

In juli werd een bouwvergunning voor de muziekkoepel nog geweigerd omdat die in strijd zou zijn met het bestemmingsplan. Bovendien was de Stichting voor Cultuur Sport en Spel - die een belangrijke rol heeft gespeeld in de totstandkonming van het kunstwerk - met de gemeente van mening dat de muziekkoepel beter tot haar recht zou komen op de Veemarkt.

Daar voelden Siebers en Konijnenberg niets voor omdat de koepel dan in hun ogen door de invloed van de plaatselijke horeca een commerciële aangelegenheid zou worden.

Het college denkt nu dat de muziekkoepel geplaatst zou kunnen worden aan de zijde van het park langs het voetpad tussen de Burg. Bloemersstraat en de Prins Hendrikstraat. B en W concluderen dat de koepel de leefbaarheid van het park kan versterken. ‘Dan zal er geen enkel conflict zijn met het monument dat centraal in het park staat.’

Siebers en Konijnenberg gaan hun plannen nader uitwerken.

Artikel uit De Stentor van 11-12-2004


Toch muziekkoepel in Cycloonpark

Borculo krijgt waarschijnlijk toch een muziekkoepel in het Cycloonpark aan de Burgemeester Bloemersstraat. Aanvankelijk was het college van Burgemeester en Wethouders sterk gekant tegen het initiatief van de Borculoërs B. Siebers en H. Konijnenberg om dit oude muziekpodium weer in ere te herstellen.
Het college vond dat de muziekkoepl en het nieuwe kunstwerk, dat op maandag 27 december officieel wordt onthuld, het park niet gezamenlijk zouden kunnen opsieren. Zoals bekend komt er naast het kunstwerk van de Diepenheimer Henny Zandjans een herdenkingsplaquette ter nagedachtenis aan de vijf Borculoërs die het leven lieten tijdens de politionele acties in het voormalige Nederlands-Indië.

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 10-12-2004


Donatie fonds voor monument in Borculo

De stichting voor Cultuur Sport en Spel in Borculo krijgt weer wat meer te besteden. Van het Prins Bernhard Cultuurfonds Gelderland ontvangt ze 2.250 euro. Het geld is bedoeld voor het monument voor oud - Indiëgangers in het Cycloonpark.


Artikel uit De Stentor van 27-10-2004

Indië-gangers krijgen erkenning in Cycloonpark

Het heeft lang geduurd maar op 27 december is het zover. Dan zal burgemeester N. Gerzee van Borculo in het Cycloonpark het kunstwerk onthullen dat speciaal ter nagedachtenis aan de gestorven Oud-Indiëveteranen is gemaakt.
De datum is niet toevallig gekozen. Op 27 december is het precies 55 jaar geleden dat de oorlogshandelingen tussen Nederland en Indonesië werden beëindigd.
Het in brons vervaardigde kunstwerk is gemaakt door de beeldhouwer Henny Zandjans uit Diepenheim en is getiteld ‘de Vrijheidsstrijder’. Het kunstwerk is driehoekig van vorm en symboliseert de veteraan van toen, nu en in de toekomst.
Zandjans is bij het maken van het kunstwerk geïnspireerd geraakt door de V-vorm die herkenbaar aanwezig is in het Nationaal Indië-monument in Roermond. De tot uitdrukking gebrachte V staat voor vertrouwen, vrede, veiligheid en vrijheid. In de directe nabijheid zal een plaquette worden geplaatst met daarop de namen van de vijf Borculoërs, die in het Verre Oosten het leven lieten: Cees de Haas, Gerrit Janssen, Derk Havikhorst, Anton Kreunen en Harry te Wierike.
Bezinning
De gemeente Borculo wil tevens de omgeving van het kunstwerk met de herdenkingsplaquette dusdanig aanpassen, dat het een toegankelijke plek voor rust en bezinning wordt. De plek moet niet alleen de geschiedenis verbeelden, maar ook wordt naar de toekomst gekeken, omdat immers vandaag de dag nog regelmatig Nederlandse militairen op vredesmissies naar het buitenland worden gestuurd.
De aanpassing van het park betekent ook, dat de gemeente wil afzien van plannen van een aantal Borculoërs, om de oude muziekkoepel weer in ere te herstellen. Deze groep onder aanvoering van de Borculoërs Konijnenberg en Siebers, geeft de moed overigens nog niet op.

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 29-09-2004

Indiëgangers krijgen erkenning in Borculo

Burgemeester N. Gerzee van Borculo zal 27 december in het Cycloonpark het kunstwerk onthullen dat speciaal ter nagedachtenis aan de gestorven Oud - Indiëveteranen is gemaakt. De datum is niet toevallig gekozen. Op 27 december is het precies 55 jaar geleden dat de oorlogshandelingen tussen Nederland en Indonesie werden beëindigd.

Het in brons vervaardigde kunstwerk is gemaakt door beeldhouwer Henny Zandjans uit Diepenheim en is getiteld de Vrijheidsstrijder. Het kunstwerk is driehoekig van vorm en symboliseert de veteraan van toen, nu en in de toekomst.

Zandjans is bij het maken van het kunstwerk geïnspireerd geraakt door de V-vorm die herkenbaar aanwezig is in het Nationaal Indië-monument in Roermond. De tot uitdrukking gebrachte V staat voor Vertrouwen, Vrede, Veiligheid en Vrijheid. In de directe nabijheid zal een plaquette worden geplaatst met daarop de namen van de vijf Borculoërs, die in het Verre Oosten het leven lieten: Cees de Haas, Gerrit Janssen, Derk Havikhorst, Anton Kreunen en Harry te Wierike.

De gemeente wil tevens de omgeving van het kunstwerk met de herdenkingsplaquette dusdanig aanpassen dat het een toegankelijke plek voor rust en bezinning gaat worden. De plek moet niet alleen de geschiedenis verbeelden, maar ook wordt naar de toekomst gekeken omdat immers vandaag de dag nog regelmatig Nederlandse militairen op vredesmissies naar het buitenland worden gestuurd.

De aanpassing van het park betekent ook dat de gemeente wil afzien van plannen van een aantal Borculoërs om in de oude muziekkoepel weer in ere te herstellen. Deze groep onder aanvoering van H. Konijnenberg en B. Siebers geeft de moed overigens nog niet op. De initiatiefnemers gaan niet in op het voorstel van de Stichting voor Cultuur Sport en Spel, die samen met W. Kerperien de drijvende kracht is achter het nieuwe oorlogsmonument, om de muziekkoepel een andere plek te geven. Gedacht werd aan de Veemarkt.

Artikel uit De Stentor van 29-09-2004


Koepel in Cycloonpark van de baan

De muziekkoepel in het Cycloonpark is voorlopig van de baan. Borculo heeft het verzoek van Henk Konijnenberg en Bertus Siebers om dit podium in ere te herstellen, van de hand gewezen. De koepel speelde in de naoorlogse jaren een belangrijke rol in het verenigingsleven. Het initiatief van Konijnenberg en Siebers is volgens de gemeente in strijd met het bestemmingsplan.

Borculo wil best meewerken aan de plannen voor een nieuw podium, maar dan zou de koepel bijvoorbeeld op de Veemarkt moeten staan. De initiatiefnemers zeggen daar geen zin in te hebben. Zij hechten ook om nostalgische redenen vooral aan het Cycloonpark als plek waar de muzikale activiteiten moeten plaatsvinden.

Konijnenberg: ‘Wat mij betreft mag de muziekkoepel gerust op de Veemarkt worden neergezet, maar dan zonder onze steun. Als er gekozen wordt voor de Veemarkt zal ongetwijfeld de horeca ingeschakeld worden. Dan wordt voor een commerciële aanpak gekozen en dat willen we absoluut niet.‘

Eerder al hadden ook de oud-Indiëgangers fel tegen het voornemen van de stichting geageerd. Dit plan zou namelijk een streep kunnen halen door de plannen van een aantal oud-dienstplichtigen, die in het bewuste oorlogspark een monument realiseren. Dat monument wordt op 27 december onthuld.

De gemeente liet al bij monde van burgmeester N. Gerzee weten van die combinatie geen voorstander te zijn. Bovendien zou bij optredens de Burg. Bloemersstraat (tijdelijk) voor het verkeer moeten worden afgesloten en dat levert weer moeilijkheden op omdat de snelbus van deze doorgaande weg gebruik maakt.

De Stichting Muziekkoepel i.o. geeft de strijd niet op. Konijnenberg: ‘We willen met de gemeente, met de oud-Indiëgangers en met de Stichting Cultuur Sport en Spel, die ook partij is, in overleg naar een oplossing zoeken.‘

Artikel uit De Stentor van 07-07-2004


Voorstel afgewezen    Koepel in Cycloonpark Borculo van de baan

De muziekkoepel in het Cycloonpark in Borculo is voorlopig van de baan. De gemeente Borculo heeft het verzoek van Henk Konijnenberg en Bertus Siebers van de hand gewezen. De koepel speelde in de naoorlogse jaren een belangrijke rol in het verenigingsleven.
Het initiatief van Konijnenberg en Siebers is volgens de gemeente in strijd met het bestemmingsplan. Borculo wil best meewerken aan de plannen voor een nieuw podium, maar dan zou de koepel bijvoorbeeld op de Veemarkt moeten staan. Maar de initiatiefnemers hebben daar geen zin in. Zij hechten ook om nostalgische redenen vooral aan het Cycloonpark. Konijnenberg: ‘Wat mij betreft mag de muziekkoepel gerust op de Veemarkt worden neergezet, maar dan zonder onze steun. Als er gekozen wordt voor de Veemarkt, dan zal ongetwijfeld de horeca ingeschakeld worden. Dan wordt voor een commerciële aanpak gekozen en dat willen we absoluut niet.’ Een aardig detail is dat de nieuwe stichting al de eerste subsidie op zak heeft. Het Woonklavier-fonds beloonde het initiatief met een aanmoedigingssubsidie.
Eerder al protesteerden de oud- Indiëgangers fel tegen het voornemen van de Stichting Muziekkoepel in oprichting, zoals Konijnenberg en Siebers zich momenteel presenteren.
Het koepelplan zou namelijk een streep kunnen halen door het voorstel van een aantal oud-dienstplichtigen, dat in het bewuste oorlogspark een monument wil realiseren. Dat monument wordt op 27 december onthuld.
De pas gevormde stichting ziet die problemen niet. Volgens Konijnenberg kan er best én een muziekkapel én een oorlogsmonument in het Cycloonpark staan. De gemeente liet al bij monde van burgmeester N. Gerzee weten, geen voorstander van die combinatie te zijn. Bovendien zou bij optredens de Burgemeester Bloemersstraat (tijdelijk) voor het verkeer moeten worden afgesloten. Dat levert weer moeilijkheden op, omdat de snelbus van deze doorgaande weg gebruik maakt.
De nieuwe eigentijdse muziekkoepel moet bij oude Borculoërs herinneringen aan vroeger oproepen. In het park werd enkele jaren na de stormramp een koepel neergezet, waar regelmatig door verenigingen werd gemusiceerd. De in verval geraakte koepel werd als gevolg van achterstallig onderhoud in de jaren zestig weer afgebroken.
De Stichting Muziekkoepel in oprichting geeft de strijd niet op. Konijnenberg: ‘We willen in overleg met de gemeente, met de oud-Indiëgangers en met de Stichting Cultuur Sport en Spel naar een oplossing zoeken.’

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 06-07-2004

Vrijheidsstrijder

Dit is de Vrijheidsstrijder, het kunstwerk dat de Diepenheimse kunstenaar Henny Zandjans heeft ontworpen voor de gemeente Borculo. Eind dit jaar wordt dit monument, ter nagedachtenis aan de gevallenen tijdens de oorlog en de politionele acties in het voormalige Indië, geplaatst in het Cycloonpark.
Het bronzen beeld bestaat uit een een driehoek en een V-vorm. Die driehoek verwijst naar het nationaal Indiëmonument in Roermond. De V-vorm, die op verschillende manieren is terug te vinden, staat voor veteranen, vrede, veiligheid en vrijheid. Bij het beeld komt een plaquette met de namen van de vijf Borculose gevallenen in Indië. Daar kunnen namen bij komen van Borculoërs die elders in de wereld slachtoffer worden van oorlogsgeweld. De sokkel is van natuursteen. Het monument wordt 2.20 meter hoog.

(Foto Wouter Borre)

Artikel uit De Stentor van 15-05-2004


Stilzwijgen over kunstwerk

Op 27 december is het zover. Daags na de kerstdagen wordt het kunstwerk in het Borculose Cycloonpark onthuld, ter nagedachtenis aan de gevallenen tijdens de oorlog en politionele acties in het voormalige Indië.
Hiermee wordt een al door burgemeester Alma gedane belofte ingelost. Dankzij de niet aflatende inspanningen van initiatiefnemer W. Kerperien krijgen de vier Borculose gevallenen Kees de Haas, Anton Kreunen, Derk Havikhorst en Gerrit Jansen een eigen plekje, los van het al bestaande monument voor de slachtoffers in de Tweede Wereldoorlog.

Over het kunstwerk zelf en over de kunstenaar, die straks aan de slag gaat, wordt op het gemeentehuis schimmig gedaan. Zelfs de leden van de kunstcommissie, die de keus uit twee kandidaten mochten maken, hebben het slot op de mond gekregen. Ook de portefeuillehouder en burgemeester Gerzee zwijgen in alle talen.

Op donderdagavond 13 mei wordt de naam van de kunstenaar, die uitverkoren is het (moderne) kunstwerk te vervaardigen, officieel aan de leden van de raadscommissie welzijnszorg bekendgemaakt. De kunstenaar in kwestie toont op die avond een schetsontwerp van het kunstwerk.

RADIOSTILTE
Tot die datum is sprake van een ‘radiostilte‘. Wel moet de raadzijn fiat geven aan een krediet van twintig mille uit de pot van het kunstfonds. Het kunstwerk is voorzien van een plaquette waarop de namen van de gevallen Indiëgangers staan vermeld.

Het gevraagde krediet staat los van het bedrag dat nodig is om het Cycloonpark met bankjes op artistieke wijze te verfraaien. Daarvoor moet de gemeente nog een potje vinden.

Artikel uit De Stentor van 08-05-2004


Gemeente Borculo zwijgt over nieuw oorlogsmonument

Op 27 december is het zover. Daags na kerst wordt het kunstwerk in het Cycloonpark onthuld ter nagedachtenis aan de gevallenen tijdens de oorlog en politionele acties in het voormalige Indië.
Daarmee wordt een al door burgemeester Alma gedane belofte ingelost. Dankzij de niet aflatende inspanningen van initiatiefnemer W. Kerperien krijgen de vier Borculose gevallenen Kees de Haas, Anton Kreunen, Derk Havikhorst en Gerrit Jansen een eigen plekje, los van het al bestaande monument voor de slachtoffers in de Tweede Wereldoorlog.
Over het kunstwerk zelf en over de kunstenaar, die straks aan de slag gaat, wordt op het gemeentehuis schimmig gedaan. Zelfs de leden van de kunstcommissie, die de keus uit twee kandidaten mochten maken, hebben het slot op de mond gekregen. Ook de portefeuillehouder en burgemeester Gerzee zwijgen in alle talen.
Op donderdagavond 13 mei wordt de naam van de artiest, die uitverkoren is het (moderne) kunstwerk te vervaardigen, officieel aan de leden van de raadscommissie welzijnszorg bekend gemaakt. De kunstenaar in kwestie toont op die avond een schetsontwerp van het kunstwerk.
Tot die datum is sprake van een radiostilte. Wel moet de raad haar fiat geven aan een krediet van twintig mille uit de pot van het kunstfonds. Het kunstwerk is voorzien van een plaquette waarop de namen van de gevallen Indiëgangers staan vermeld.
Het gevraagde krediet staat los van het bedrag dat nodig is om het Cycloonpark met bankjes op artistieke wijze te verfraaien. Daarvoor moet de gemeente nog een potje vinden.

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 07-05-2004

Oud-Indiëganger tegen komst muziekkoepel

De ‘droom’ van Bertus Siebers en Henk Konijnenberg, die Borculo een muziekkoepel willen teruggeven, heeft geleid tot grote verbazing bij de Borculoërs die bezig zijn met een monument voor gesneuvelde militairen.
‘De plek in het Cycloonpark waarover zij praten in de krant is precies dezelfde die wij voor ogen hebben’, zegt Wim Kerperien, de man die een paar jaar geleden al het initiatief nam tot een monument voor de Borculoërs die tijdens de politionele acties in voormalig Nederlands Indië zijn gesneuveld.
Met ‘wij’ bedoelt Kerperien behalve zichzelf ook de stichting Cultuur, Sport en Spel en de gemeente. Gedrieën trekken zij de kar die op korte termijn moet leiden tot een kunstwerk ter herinnering aan gesneuvelde Borculoërs.
Kerperien zelf beijvert zich al vele jaren voor een monument voor Indiëgangers. Drie jaar geleden vond hij een luisterend oor bij de toenmalige burgemeester Alma en werd besloten dat het monument er inderdaad zou komen. ‘Maar daarna sleepten de zaken zich een beetje voort en gebeurde er bijna niets’, zegt Kerperien. ‘Tot vorig jaar de stichting Cultuur, Sport en Spel zich bij het plan aansloot. Sindsdien zijn er diverse vergaderingen op het gemeentehuis geweest en zijn er ook beslissingen gevallen.’ De beslissingen bijvoorbeeld dat het monument door een kunstenaar vervaardigd zou worden en dat met dit kunstwerk niet alleen de in Indië gesneuvelde militairen uit Borculo worden herdacht. ‘Het is bedoeld voor alle Borculoërs die waar en wanneer dan ook zijn gesneuveld. Zelfs voor degenen die in de toekomst nog vallen’, aldus Kerperien. ‘De plannen zijn in een vergevorderd stadium. Een aantal kunstenaars is om een offerte gevraagd. Over twee weken komen we weer bij elkaar. Dan moeten er spijkers met koppen worden geslagen.’ Volgens de oud-Indiëganger is voor het monument steeds uitgegaan van het Cycloonpark. Precies dezelfde plek die Siebers en Konijnenberg voor ogen staat. Hij vindt daarom dat het kunstwerk de oudste rechten heeft. Tegen een muziekkoepel elders in het park heeft hij geen bezwaar. ‘Er is ruimte genoeg.’
Henk Konijnenberg reageert laconiek. ‘Is het Cycloonpark soms de plek waar die oud-strijders hebben gevochten? Nee, dat is gekheid. Maar serieus. We zijn altijd bereid om met Kerperien te overleggen over de plaats van het monument. Hoewel een plek bij het gemeentehuis me beter lijkt.’

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 27-02-2004

Muziektent stuit op bezwaren

De ‘droom‘ van Bertus Siebers en Henk Konijnenberg, die Borculo een muziekkoepel willen teruggeven, heeft geleid tot grote verbazing bij de Borculoërs die bezig zijn met een monument voor gesneuvelde militairen.
‘De plek in het Cycloonpark waarover zij praten in de krant is precies dezelfde die wij voor ogen hebben‘, zegt Wim Kerperien, de man die een paar jaar geleden al het initiatief nam tot een monument voor de Borculoërs die tijdens de politionele acties in voormalig Nederlands Indië zijn gesneuveld.

Met ‘wij‘ bedoelt Kerperien behalve zich zelf ook de stichting Cultuur, Sport en Spel en de gemeente. Gedrieën trekken zij de kar die -op korte termijn al- moet leiden tot een kunstwerk ter herinnering aan gesneuvelde Borculoërs.

Kerperien zelf beijvert zich al vele jaren voor een monument voor Indiëgangers. Drie jaar geleden vond hij (eindelijk) een luisterend oor bij de toenmalige burgemeester Alma en werd besloten dat het monument er inderdaad zou komen. ‘Maar daarna sleepten de zaken zich een beetje voort en gebeurde er niets‘, zegt Kerperien. ‘Tot vorig jaar de stichting Cultuur, Sport en Spel zich bij het idee aansloot. Sindsdien zijn er diverse vergaderingen op het gemeentehuis geweest en zijn er ook beslissingen gevallen.‘

De beslissingen bijvoorbeeld dat het monument door een kunstenaar vervaardigd zou worden en dat met dit kunstwerk niet alleen de in Indië gesneuvelde militairen uit Borculo zouden herdacht. ‘Het is de bedoeld voor alle Borculoërs die waar en wanneer dan ook zijn gesneuveld. Zelfs voor degenen die in de toekomst nog vallen‘, aldus Kerperien. ‘En de plannen zijn al in een vergevorderd stadium. Een aantal kunstenaars is al een offerte gevraagd en over twee weken komen we weer bij elkaar. Dan zouden er spijkers met koppen worden geslagen.‘

Volgens de oud-Indiëganger is van begin af aan voor het monument/kunstwerk uitgegaan van een plek in het Cycloonpark. Precies dezelfde plek die Siebers en Konijnenberg voor ogen staat. Hij vindt daarom dat het kunstwerk de oudste rechten heeft. Tegen een muziekkoepel elders in het park heeft hij geen bezwaar. ‘Er is ruimte genoeg.‘

Artikel uit De Stentor van 27-02-2004


Dromen van nieuwe Borculose muziekkoepel

Oude tijden moeten herleven in Borculo. Vroeger stond er in het Cycloonpark aan de Burgemeester Bloemersstraat een muziekkoepel, die vermoedelijk een paar jaar na de stormramp in 1925 is gebouwd. Het overdekte bouwsel deed jarenlang dienst als podium voor het verenigingsleven.
(Foto archief Berkelzangers)

Zoals het wel vaker gaat, raakte in de jaren zestig de muziekkoepel als gevolg van achterstallig onderhoud in verval en werd het gebouw door de gemeente afgebroken. ‘Jammer‘, zeggen Bertus Siebers en Henk Konijnenberg. Maar niet getreurd, want de twee leden van de Berkelzangers willen de muziekkoepel weer een plaatsje geven in het park. Ze willen daarmee bovendien een nieuw podium maken voor de talrijke gezelschappen die het stadje rijk is. ‘We willen de oude koepel niet precies nabouwen, al zijn er nog tekeningen van. Nee, ons idee is een eigentijds muziekpodium,‘ aldus Siebers.

Siebers woont aan de Prinses Marijkestraat vlakbij het park en heeft de oude koepel goed gekend. Hij herinnert zich dat muziekverenigingen daar regelmatig speelden. Ook was er altijd de viering van 1 mei, de Dag van de Arbeid. Konijnenberg vindt het podium belangrijk voor de amateurmuziek. ‘We denken daarbij niet alleen aan de bekende muziekverenigingen, maar ook aan jeugdbandjes. Mits het geluid niet te hard is.‘ Het tweetal betreurt het dat de gemeente de koepel vroeger nooit heeft onderhouden. Siebers en Konijnenberg kijken dan ook enigszins jaloers naar buurgemeenten als Neede, Groenlo en Ruurlo, die nog steeds een oude muziekkoepel hebben.

De initiatiefnemers denken dat met hun plan zeker 100.000 euro gemoeid is. Waar dat geld vandaan moeten komen, weten ze nog niet. In elk geval niet van de Berkelzangers, want de clubkas vertoont alleen maar gaten. ‘Dus moeten de Berkelzangers er op uit om hun droom te verwezenlijken. We hopen fondsen aan te schrijven om ons financieel te steunen‘, oppert Konijnenberg. ‘En als we een koepel willen, dan moeten we het dit jaar doen nu de gemeente Borculo nog bestaat.‘

De twee Berkelzangers hebben wel een idee hoe de nieuwe koepel er ongeveer moet uit zien. Het gebouw moet een stenen fundament hebben met een houten bovenbouw en dak. Siebers kan als omwonende in principe als een soort beheerder fungeren. ‘Nee, de nieuwe muziekkoepel moet niet een plek voor hangjongeren worden‘, vindt hij. De gemeente Borculo zou zorg moeten dragen voor het onderhoud en de Hacron moet zorgen dat het groen rond de koepel netjes blijft.

Hoe langer Konijnenberg en Siebers over hun plannen vertellen, hoe enthousiaster ze worden. Ze hopen dat veel stadsgenoten ook begeesterd raken door het idee en dat ze willen helpen bij het ontwikkelen van de plannen.

Artikel uit De Stentor van 26-02-2004


In het Cycloonpark    Dromen van nieuwe Borculose koepel

Oude tijden moeten herleven in Borculo. Vroeger stond er in het Cycloonpark aan de Burgemeester Bloemersstraat een muziekkoepel, die vermoedelijk een paar jaar na de stormramp in 1925 is gebouwd. Het overdekte bouwsel deed jarenlang dienst als podium voor het verenigingsleven.
Zoals het wel vaker gaat, raakte in de jaren zestig de muziekkoepel als gevolg van achterstallig onderhoud in verval en werd het gebouw door de gemeente afgebroken. ‘Jammer’, zeggen Bertus Siebers en Henk Konijnenberg. Maar niet getreurd, want de twee leden van de Berkelzangers willen de muziekkoepel weer een plaatsje geven in het park. Ze willen daarmee bovendien een nieuw podium maken voor de talrijke gezelschappen die het stadje rijk is. ‘We willen de oude koepel niet precies nabouwen, al zijn er nog tekeningen van. Nee, ons idee is een eigentijds muziekpodium,’ aldus Siebers.
Siebers woont aan de Prinses Marijkestraat vlakbij het park en heeft de oude koepel goed gekend. Hij herinnert zich dat muziekverenigingen daar regelmatig speelden. Ook was er altijd de viering van 1 mei, de Dag van de Arbeid.
Konijnenberg vindt het podium belangrijk voor de amateurmuziek. ‘We denken daarbij niet alleen aan de bekende muziekverenigingen, maar ook aan jeugdbandjes. Mits het geluid niet te hard is.’
Het tweetal betreurt het dat de gemeente de koepel vroeger nooit heeft onderhouden. Siebers en Konijnenberg kijken dan ook enigszins jaloers naar buurgemeenten als Neede, Groenlo en Ruurlo, die nog steeds een oude muziekkoepel hebben.
Gaten
Hoeveel geld er met het realiseren van het nieuwe muziekpodium gemoeid is, weten de initiatiefnemers niet precies. Siebers rekent echter op minstens 100.000 euro. ‘Het is niet eens zozeer het materiaal dat gebruikt moet worden om de koepel te bouwen. Er zijn veel bijkomende kosten, zoals nutsvoorzieningen.’
Waar het geld vandaan moeten komen, weten de twee Borculoërs nog niet. In elk geval niet van de Berkelzangers, want de clubkas vertoont alleen maar gaten. ‘Dus moeten de Berkelzangers er op uit om hun droom te verwezenlijken. We hopen fondsen aan te schrijven om ons financieel te steunen’, oppert Konijnenberg. ‘Verder hebben we nog geen idee hoe we het geld bij elkaar moeten krijgen. Maar, als we een koepel willen, dan moeten we het dit jaar doen nu de gemeente Borculo nog bestaat.’
De twee Berkelzangers hebben wel een idee hoe de nieuwe koepel er ongeveer uit moet zien. Het gebouw moet een stenen fundament hebben met een houten bovenbouw en dak. Siebers kan als omwonende in principe als een soort beheerder fungeren. ‘Nee, de nieuwe muziekkoepel moet niet een plek voor hangjongeren worden’, vindt Siebers. De gemeente Borculo zou zorg moeten dragen voor het onderhoud en de Hacron moet zorgen dat het groen rond de koepel netjes blijft.
Hoe langer Konijnenberg en Siebers over hun plannen vertellen, hoe enthousiaster ze worden. Ze hopen dat veel stadsgenoten ook begeesterd raken door het idee en dat ze willen helpen bij het ontwikkelen van de plannen. ‘De nieuwe muziekkoepel moet net als de oude, hét paradepaardje van Borculo worden’, zegt Siebers.


Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 26-02-2004

Wie helpt de gemeente Borculo aan een nieuw kunstwerk?

Het blijft behelpen met de kunst in Borculo, hoewel de stichting Kijk op Kunst bloeit als nooit tevoren. De organisatie werd zo’n vijf jaar geleden opgericht om de kunst meer onder de aandacht van het publiek te brengen. En dat is aardig gelukt. Maar een nieuw kunstwerk? Daar wil het in Borculo niet van komen.
Afgelopen weekeinde bezochten vele honderden mensen de ateliers en galeries in Borculo en de kerkdorpen in het kader van de vierde Kunstroute en dat zal dit weekeinde ook het geval zijn. En dat zijn er elk jaar meer, ook al omdat de kunstenaars zich tot doel hebben gesteld om steeds hun nieuwste kunstzinnige uitingen aan het grote publiek te tonen. Bijkomend voordeel is ook dat er ook steeds meer kunst aan de man wordt gebracht. De stichting doet zelf aan kwaliteitsbewaking door niet iedereen het lidmaatschap te gunnen. Ongetwijfeld goed bedoelde amateuristisch kunstuitingen komen niet door de ballotage. Daarnaast probeert de stichting Kijk op Kunst door middel van projecten de belangstelling van de jeugd te trekken. Een ander succesverhaal is de jaarlijkse kunstmanifestatie bij de Olde Renger dan wel bij Erve Brooks.
Kunst leeft kennelijk in Borculo, maar het streven om de Berkelstad aan meer kunstwerken te helpen komt maar niet van de grond. De twee jaar geleden geïnstalleerde kunstcommissie, die inmiddels al twee leden kwijt is, slaagt er niet in om Borculo aan nieuwe kunstwerken te helpen. Hun ideeën voor een beeld, voorstellende een Berkelschipper, sloegen vorig jaar niet aan bij de politici en sindsdien is het akelig stil geworden. Dat ligt overigens niet alleen aan de commissie zelf. De politiek zou ook het boetekleed moeten aantrekken. Er zou jaarlijks een bedrag in het kunstfonds worden gestopt, maar bij de eerste de beste financiële tegenwind wordt al van dit voornemen afgezien. Het gevolg is dat er op dit moment helemaal niets gebeurt.
Burgemeester N. Gerzee wil als voorzitter van de kunstcommissie proberen de impasse te doorbreken door voor te stellen een beeld te laten vervaardigen ter herinnering aan de vijf omgekomen Borculose soldaten tijdens de politionele acties in het voormalige Nederlands Indië eind jaren veertig. Oud-militair Wim Kerperien ijvert al jaren voor een apart monument los van de slachtoffers, die in de Tweede Wereldoorlog het leven lieten. Hij was daarover al geruime tijd in gesprek met de vroegere burgemeester J.M. Alma maar door persoonlijke omstandigheden liepen die pogingen op niets uit. Kerperien wil nu - mede gezien zijn leeftijd en gezondheid - eindelijk eens spijkers met koppen slaan.
Gerzee wil een modern kunstwerk in het Cycloonpark aan de Burgemeester Bloemersstraat neerzetten. Wie de opdracht krijgt is nog onbekend evenals het bedrag dat daar mee gemoeid is. Wat dat betreft is het kunstpotje van twintig mille waarschijnlijk niet toereikend. Borculo’s eerste burger hoopt op een provinciale bijdrage. Deze week hoopt de kunstcommissie een procedure te kunnen vaststellen aan de hand waarvan er straks een kunstwerk moet staan.

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 08-11-2003

Monument voor Indiëgangers

Jaren hebben ze ervoor gestreden en niet voor niets. Want de Indiëgangers in Borculo krijgen nu eindelijk een eigen monument. Dat monument komt niet, zoals aanvankelijk door de oud-militairen was gewenst, naast het bestaande monument aan de Burgemeester Bloemersstraat te staan, maar in Æt Cycloonpark. Initiatiefnemer Wim Kerperien (72) is tevreden. Hij was het bij nader inzien toch met burgemeester M. Alma eens dat het monument, dat eenvoudig van structuur moet zijn, bij voorkeur elders in het Berkelstadje een plaats zou moeten krijgen.
En die plaats werd het Cycloonpark (vlakbij de kruising van de Burgemeester Bloemersstraat met de Marijkestraat). Kerperien: æWe wilden een monumentje naast het bestaande oorlogsmonument neerzetten, zodat alle Borculose oorlogsslachtoffers samen herdacht zouden worden. Maar dat leverde praktische problemen op. De kans bestond dat er struiken vertrapt zouden worden om bij het monument te komen en dat is natuurlijk niet zoÆn fraai gezicht.Æ
Kerperien: æDe gemeente heeft toegezegd een begroting te maken en een deel van de kosten voor haar rekening te nemen. Wij proberen de rest van het geld zelf bij elkaar te krijgen. Dat zal nog een hele klus worden, want zelf hebben wij nauwelijks geld. Hoeveel dat monument kost? Ik heb werkelijk geen idee, maar het moet een simpel, maar mooi monument worden. We denken aan een zuil die op een verhoging is geplaatst. Op die zuil komt een koperen plaat waarop de namen van de Borculose slachtoffers Kees de Haas, Anton Kreunen, Derk Havikhorst en Gerrit Jansen vermeld staan. Op de treden van het monument zouden bijvoorbeeld bloemen gelegd kunnen worden.Æ
Wat Kerperien betreft zou de jaarlijkse herdenking van deze gesneuvelden kunnen samenvallen met de traditionele dodenherdenking op 4 mei. Kerperien was een van de ruim 120.000 militairen die tussen 1945 en 1950 naar Nederlands IndiÙ werden gestuurd ten tijde van de politionele acties. Vier van de ongeveer zestig BorculoÙrs, die naÓr de andere kant van onze aardbol werden gezonden, lieten daar het leven en Kerperien vindt net als veel andere vroegere strijdmakkers dat hun nagedachtenis in ere moet worden gehouden. æNee, zelf heb ik daar niet gevochten. Ik was daar meer met de schrijfmachine en de pen bezig dan met een geweer. Anderen hebben daar wel in de jungle gevochten. Zij hadden geen keus. Als we niet waren gegaan zouden we naar een militair strafkamp zijn gestuurd.Æ

Artikel uit De Twentsche Courant Tubantia van 24-01-2001